Everyday we face challenges. Imagine dumaan ako ng halos isang taon na hindi ko magalaw ang katawan ko nasa room lang ako dinadalhan ng pagkain hindi ko problema kung saan kukuha ng isasaing. Dapat Ok lang ako. kaso hindi. Everyday is like a hell most traumatic pag gabi na ung wala ka nang makausap. Sa sarili ko mismo alam ko malakas ako lalo na yung mga tao sa paligid ko. Dumating ako sa point na hindi ko na kaya. Hindi ko pwedeng sabihin sa kanila kc pag nakita nilang pinanghinaan na ako mas panghihinaan sila ng loob. 2012 na. Sana bigyan pa ako ng magandang simula ngayong kaya ko na ulit tumayo sa sarili kong mga paa.